Dzięki Anecie Krawczyk więcej wiemy o molestowaniu

Swoje wyznanie okupiła cierpieniem. Przeżyła publiczny lincz. Próbowano odebrać jej córki, nazywano "zboczoną kobietą", "dziwką, co szuka ojca dla dziecka", stała się bohaterką szowinistycznych dowcipów. A jednak upokorzenia, które stały się udziałem byłej pracownicy partii, wydały dobre owoce.

Dzięki Anecie Krawczyk więcej wiemy o molestowaniu. Kobiety stają się świadome własnych praw. Nie chcą już męczyć się w skrytości. Rozumieją mechanizm szantażu, w którym sprawca często wykorzystuje ich krytyczną sytuację materialną i próbują się przed nim bronić. Kompletują dowody: świńskie zdjęcia, nieprzyzwoite SMS-y itd. Tak postąpiła Anna - olsztyńska urzędniczka, która oskarżyła o gwałt prezydenta tego miasta. Doświadczenie Anety było dla niej przestrogą i wzorem. A ci, dla których takie zachowania były normą, teraz muszą się mieć na baczności.

Zwolennicy teorii "facetom więcej wolno, cieszmy się, że jeszcze mogą" nie zmienili poglądów. Ale wypowiadają je ciszej, bo maleje społeczne przyzwolenie na seksualne nadużycia.

W Stanach Zjednoczonych pierwsze wyroki w procesach o molestowanie zapadły 30 lat temu. Zmieniły nie tylko prawodawstwo, ale i sposób myślenia. Pracownicy zobowiązują się do przestrzegania zakazu tych praktyk, wiedzą również, co zrobić, gdy się poczują ofiarą. Pracodawcy odpowiadają za to, by firma była wolna od dyskryminacji. Organizują szkolenia.

Profesor prawa Eleonora Zielińska przytacza pytanie, jakie się tam zadaje przy rozpatrywaniu wątpliwych sytuacji: "Czy chciałbyś, żeby tak potraktowano twoją żonę czy siostrę, czy byłbyś tym urażony? Jeśli tak, to jest to molestowanie".

Teraz na to pytanie odpowiedzą sobie miliony Polaków - podczas procesu Łyżwińskiego i Leppera.

Źródło:  Gazeta Wyborcza